Kongres otworzyli Czesław Noworol (Uniwersytet Jagielloński, Prezes Zarządu Krajowego NFDK) oraz Dorota Nawrat-Wyraz (Wiceprzewodnicząca Komitetu Edukacji Zawodowej KIG).
Następnie głos zabrała Ewa Flaszyńska, Dyrektor Departamentu Rynku Pracy w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, prezentując wyzwania polskiego rynku pracy.
Panel I: Jak dostosować kształcenie zawodowe do gospodarki?
Pierwszy panel moderowany przez Antoniego Wontorczyka (UJ, NFDK) poświęcony był porównaniu polskiego modelu kształcenia dualnego z doświadczeniami innych krajów.
W debacie udział wzięli:
Panel II: Kształcenie dualne w małych i dużych przedsiębiorstwach
Drugi panel, prowadzony przez Dorotę Nawrat-Wyraz, skoncentrował się na systemowych usprawnieniach w relacji szkoła–firma.
W panelu głos zabrały Katarzyna Pawlak-Weiss – Dyrektor Dolnośląskiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli, a także reprezentantki Biura Edukacji Urzędu m.st. Warszawy:
Katarzyna Pieńkowska i Joanna Cholewińska.
Po panelach odbyła się dyskusja z udziałem Krzysztofa Paszyka, Ministra Rozwoju i Technologii oraz przedstawicieli Rady Krajowej Izby Gospodarczej, poświęcona roli przedsiębiorców w kształceniu praktycznym.
Z całego serca dziękujemy wszystkim Prelegentom, Partnerom i Gościom, którzy byli z nami podczas Kongresu Kształcenia Dualnego.
Wasza obecność, inspirujące wystąpienia i zaangażowanie w rozwój edukacji zawodowej uczyniły to wydarzenie wyjątkowym. To dzięki Państwu Kongres miał nie tylko uroczysty charakter, ale także głęboki wymiar merytoryczny i społeczny.
Poniżej prezentujemy fotorelację z wydarzenia – zapraszamy do obejrzenia i przeżycia tych chwil raz jeszcze!
Fotorelacja: START MEDIA – Foto & Video. Dziękujemy za uchwycenie najważniejszych momentów.
Celem Kongresu Kształcenia Dualnego jest dyskusja na temat rozwoju kształcenia zawodowego prowadzonego przemiennie w szkole i w miejscu pracy.
Motywacją do zorganizowania Kongresu Kształcenia Dualnego jest konieczność wspierania kształcenia w miejscu pracy wobec dramatycznych trudności związanych z brakiem kadr w gospodarce. Argumentem na rzecz podjęcia tej tematyki jest fakt, że w krajach europejskich o najwyższym poziomie rozwoju gospodarczego (w tym niemieckojęzycznych) 50% młodzieży w szkołach ponadpodstawowych kształci się dualnie. Zaletą kształcenia w systemie dualnym jest kształtowanie u młodocianego pracownika kompetencji cenionych przez pracodawców, takich jak: realizm życiowy, rozwój aspiracji, poważny stosunek do pracy, przedsiębiorczość, chęć dalszego kształcenia i podnoszenia kwalifikacji.
W Polsce kształcenia dualne na poziomie szkolnictwa ponadpodstawowego realizowane jest w ramach szkoły branżowej I stopnia w połączeniu z kształceniem zawodowym w miejscu pracy.
Refundację wynagrodzeń młodocianych pracowników i składek na ubezpieczenie społeczne z Funduszy Pracy zapewniają Ochotnicze Hufce Pracy w 115 zawodach. Młodociani pracownicy w trakcie odbywania praktycznej nauki zawodu otrzymują wynagrodzenie miesięczne.
Najchętniej wybierane przez młodzież zawody to mechanik pojazdów samochodowych, fryzjer, sprzedawca.
Stosowanie dualnego systemu kształcenia umożliwia znaczne zwiększenie inwestycji w szkolnictwie zawodowym, gdyż partycypują w nich: władze publiczne, przedsiębiorstwa i uczniowie, którzy świadczą pracę. System dualny zapewnia mechanizm koordynacji edukacji i rynku pracy, przygotowując młodzież do pracy w warunkach funkcjonowania firm produkcyjnych i usługowych.
Organizatorzy Kongresu Kształcenia Dualnego wskazują na potrzebę rozwoju doradztwa zawodowego oraz promocji nauki w miejscu pracy. Postulat podjęcia działań promocyjnych w skali ogólnopolskiej dotyczących nauki zawodu u pracodawców, opiera się na diagnozie potrzeb polskiego rynku pracy. Stąd pilna potrzeba wypracowania efektywnych kanałów dostarczania na potrzeby doradztwa zawodowego w szkołach podstawowych informacji o ofercie kształcenia dualnego. Skuteczność takich działań możliwa jest w ramach współdziałania sektora pozarządowego, publicznego i prywatnego.
Kongres Kształcenia Dualnego poświęcony jest w znaczącym stopniu usprawnieniu doradztwa zawodowego, jako warunku rozwoju edukacji zawodowej w miejscu pracy w skali kraju. Ta forma edukacji stanowi bowiem wstęp do stałego zatrudnienia w poszukiwanych na rynku pracy zawodach. Dostosowanie oferty edukacyjnej do potrzeb rynku pracy wymaga stałego zaangażowania zarówno przedstawicieli władz centralnych, jak też samorządu terytorialnego i gospodarczego.
